Sunday, 31 December 2006

Y flwyddyn sy'n dod

Yn ôl fy nghof gwallus, mae traddodiad Cymreig bod beth bynnag gwneir ar Noswyl Galan yn beth byddir gwneud am weddill y blwyddyn. Felly, dyma fi'n ceisio canolbwyntio ar Gymraeg.

Nid ydw'n cofio beth gwneuthum ar Noswyl Galan olaf. Wy'n cofio yr oeddem yn byw yn St. Paul o hyd, ac oedd Rachel a fi'n bwriadu symud mewn gyda fy rhieni (wwff -- cefais fy nghrynu jyst nawr yn meddwl amdano) ar gyfer arbed arian. Yr oeddwn yn edrych ymlaen at symud i Gymru a ni chefais syniad am beth i'w ddisgwyl yma.

Ond mae gennyf lawer o obeithion ar ei chyfer y flwyddyn newydd. Yr wyf wedi bod yn gweithio ar wella fy agwedd am bethau, ac wy'n gobeithio y byddaf yn fwy positif am bethau o hyn ymlaen. Efallai byddaf yn barod i mynd yn ôl i brifysgol mewn mis neu ddwy (yn anffodus, bydd y tymor newydd yn dechrau yn diwedd mis Ionawr).

Yr wyf yn meddwl y bydd y blwyddyn hon yn amser o ymdoddi i mewn pethau. Ni fydd gymaint o raglenni eisiau siarad â fi; na fydd bobl mor impressed gan fi a fy stori gor-luddedig am ddysgu Cymraeg -- na ddilyna gamerâu pan â Rachel a fi i Eisteddfod, na rhy Siân Lloyd cusan i fi (wel, efallai bydd; mae'n on the market nawr). Eisoes wy'n gweld bod y rhif o bobl sy'n darllen y blog hwn yn cwympo. I am no longer kind of a big deal.

Yr wyf yn meddwl y byddaf yn OK gyda hon. Mwy neu lai. Wy'n gwerthfawrogi sylw, ond wy'n meddwl ei fod yn rhan o'r rheswm y ni chefais lwyddiant gyda chyfarfod pobl tros y tymor olaf -- mae gan bobl syniad rhagosod o fi. Wy'n meddwl y bydd y tymor nesaf, ac y cyfnod nesaf o fy mywyd, yn unig ond ceisiaf i'w derbyn hon yn well.

Ac hefyd, gobeithiaf y ceisiwn mynd allan mwy. Oes unrhyw un yn gwybod os bydd bobl yn cwrdd yn Y Mochyn Du ar nos Wener (na fyddaf yno nos yfory -- bydd bawb yn trin eu hangovers, byddwn meddwl)?

Friday, 29 December 2006

Sir Chav

Cwestiwn: Dylwn ysgrifennu "y briodferch ifanc" neu "priodferch ifanc?" Yr wyf yn ei ddefnyddio fel enw priod, felly na feddyliwn y defnyddiwn "y." Ond nid ydw'n siŵr.

Beth bynnag, aeth (y) priodferch ifanc a fi i Glyn Ebwy ddoe. Mae Rachel yn dechrau yn ei swydd ar ddydd Mawrth a mae hi eisiau bod yn hyderus gyda gyrru yno, felly gwnawn sawl test runs yr wythnos hon.

Dweda bobl bod Glyn Ebwy yn ardal mwyaf tlawd yn Nghymru, ond dweud y gwir, nad yw'n edrych rhy ddrwg. Efallai mae'n help ein bod ni'n byw mor agos i Dyllgoed yma yn Nghaerdydd -- y lle y rhois yr enw "Sir Chav" iddo (neu, yn Saesneg "Chavishire"). Yn ôl Wikipedia, "Ely, Caerau and Fairwater... contain some of the largest housing estates in the United Kingdom."

Efallai y ffaith ein bod yn byw mor agos i Sir Chav yn blessing in disguise mewn ffordd, oherwydd pob tro awn rywle newydd yn Nghymru, cymharwn fe i gartref. Felly, os gallwn cerdded 200 llath heb weld glaslanc seimllyd yn gwisgo het fasbel New York Yankees*, paradwys yw'r lle. Er enghraifft, dweda bobl wrthym bod Caerffili'n ddymp, ond mae Rachel yn eithaf hoff ohoni.

Beth bynnag, mae Glyn Ebwy yn lle digon pert, gyda bryniau meddal gwyrdd sy'n codi i fyny o amgylch y dref. Mae gan ganol bach gyda siopa sy'n ar gau neu'n worse for wear. Ar yr ymylon o'r dref mae datblygiad -- Tesco a Lidl a Iceland yn y gogledd; Brewer's Fayre a rhai siopa allfa (outlet shops?) yn y de.

Bydd Rachel yn gweithio mewn adeilad gweddol newydd yn y de. Mae'r cefn gwlad yn dechrau o'r maes parcio. Yr wyf yn gobeithio y mwynha Rachel yn gweithio yno. Ar ôl bron chwe mis o fyw yn Nghymru, o hyd nad ydym yn teimlo ein bod yn ffitio mewn. Efallai rhy swydd Rachel mwy ystyr o belonging inni.

*Wir, beth yn uffern yw'n mor ffycin arbennig am wisgo hetiau basbel Yankees? Pob tro wy'n gweld rhywun sy'n gwisgo het neu grys neu got Yankees, wyf eisiau eu gafael wrth eu gwddf ac yn eu gofyn i rhoi'r enw o unrhyw chwaraewr ar dîm Yankees. Yr wyf yn siŵr y nad allent.

Sunday, 24 December 2006

Nadolig Llawen pawb

Ni fyddwn meddwl bod unrhyw un sy'n darllen fy mlog y dyddiau hyn. Ond yr wyf eisiau dymuno Nadolig Llawen i bawb. Diolch am ddarllen fy sbwriel.

FAQ: Arth Sy'n Dawnsio

Defnyddiaf "Arth Sy'n Dawnsio" dros enw fy mlog oherwydd dyma sut teimlaf mewn nifer o sefyllfa ymddiddanol Gymraeg.

Yn addas, yr wyf yn ceisio cyfieithu y brawddeg "dancing bear," ond nad ydw'n hollol siŵr yr wyf yn ei chyfieithu'n gywir. Yn wreiddiol, yr oeddwn yn defnyddio "yr arth dawnsio," ond dwedodd Rhys y nad weithiodd hon. Nid ydw eisiau cyfaddef hyn, ond mae'n iawn; yr wyf yn meddwl cyfieithai "yr arth dawnsio" fel "the bear dance."

Felly, "arth sy'n dawnsio" yw'r teitl y blog.

Os yr wyf yn onest, mae gennyf mwy o olwg mwnci nag arth. Ond os ydych erioed gweld arth yn dawnsio mewn syrcas, efallai sylwasoch sut oedd yr arth yn symud. Nid oedd yn dawnsio o gwbl -- yr oedd yn shifflo o droed i droed, yn gwneud dim byd mwy nag i'w ymateb ffon ei hyfforddwr. Annhebyg i fwnci, nad yw'r arth sy'n dawnsio yn hollol ymwybodol o sut beth mae'n gwneud yw'n ddifyrrus. Mae'n symud o gwmpas y lle gyda golwg ddryslyd ar ei wyneb.

Ar ôl ychydig amser yn gwylio, blinir o weld yr arth yn gwneud dim byd mwy nag sefyll yno, yn gwegian. Gofynnir: "OK, beth arall gall yr arth 'ma'n gwneud?"

Dyma'n fy nisgrifio. Mewn sgwrs Gymraeg ymdrechaf i ddeall popeth. Yn rhy aml byddaf ffeindio fy hun yn gwneud dim byd mwy na ceisio cuddio'r ffaith fy mod yn dwp. Ac ar ôl tipyn o amser dechreuaf rhyfeddu bod pobl yn siarad â fi o gwbl. OK, Americanwr sy'n siarad Cymraeg ydw. Ac? A dim. Whatever I do, I'm doing it now.

Hefyd, defnyddiaf y teitl hwn oherwydd mae'n cysylltu i deitl fy mlog Saesneg (ac esboniais y teitl hwnnw yma).

Friday, 22 December 2006

Golwg newydd; enw newydd

Fel gelli gweld, newidiais yr enw ac yr olwg o fy mlog. Nid ydw'n siŵr os wy'n hollol hoff o'r olwg newydd, ond yr templed yw'n digon hawdd i newid. Mwy na thebyg byddaf yn newid pethau yn aml, dibynna ar fy nhymer.

Y newid mwyaf yw'r enw newydd. Penderfynais colli "Dw i eisiau bod yn Gymro" fel enw o'r blog hwn oherwydd nad yw hynny'n wir ym mhellach. Nid ydw'n golygu hyn fel sarhad, dim ond mai yr wyf wedi cyrraedd at sylweddoliad y nad allaf bod yn Gymro. Gallaf teimlo fel rhan o Gymru, efallai -- gallaf teimlo fy mod yn ffitio yma* -- ond na chredaf y gallaf bod yn Gymro.

Petawn byw yma am weddill fy mywyd, cawn fy niffinio fel Americanwr. Gallwn gwneud pob fath o bethau yn Nghymru a thros Gymru ond ar fy ngharreg fedd dwedai y deuthum o du allan Cymru. Byddaf gwisgo y bathodyn allanolwr am byth.

Nid ydw'n siŵr sut teimlaf am hyn. Gall bod rhywbeth da, efallai. Er gwaethaf yr anhawster y tymor diwethaf mae gennyf freuddwydion o ysgrifennu yn Nghymraeg -- efallai bydd ffaith y deuaf o du allan Cymru yn fantais mewn ffordd.

Nid ydw'n meddwl y dyddiau hyn cymaint am eisiau bod yn rhywbeth amgen na beth ydw. Cyn symudais yma, teimlais yn eithaf embarrassed am fod Americanwr; mae'n wir y nad ydw eisiau mynd yn ôl ar hyn o bryd, ond nad ydw'n sicr nawr fy mod eisiau ceisio bod yn unrhyw un. Ni welwch fi yn gorymdeithio trwy canol y ddinas Caerdydd yn chwifio Old Glory ac yn canu caneuon Lee Greenwood, ond wy'n meddwl y na cheisiaf cuddio'r ffaith o bwy ydw (ac o ble ydw'n dod), chwaith.

Ond efallai dwedaf hyn oherwydd wy'n byw yma. Caniatâf fy hun i'w osgoi y newyddion gan yr UDA; petawn yno o hyd, neu pe talwn sylw at y bethau rhwystredig beunyddiol am yno, efallai byddwn eisiau bod yn unrhywbeth-arall-nag-Americanwr o hyd. Cydnabyddaf hefyd y clywaf fy hun yn affeithio fy acen weithiau -- yn ceisio ffitio mewn yma gyda'r sŵn o fy lais -- felly efallai yr wyf yn ceisio'n isymwybodol bod yn Gymro o hyd.

Sut bynnag, yr wyf yn newid yr enw -- onid y ffaith y nad yw "Dw i eisiau bod yn Gymro" yn gywir mewn ystyr gramadeg. Dylai bod "Mae arnaf eisiau bod yn Gymro" neu rywbeth fel hyn, wy'n meddwl.

*Efallai.

Thursday, 21 December 2006

Methinks it's a trick...

Gall unrhyw un esbonio beth sy'n digwydd gyda'r Torïaid? Yn gyntaf maent dweud eu bod yn dros yr amgylchedd, a nawr dwedant y Gymraeg yn haeddu statws iaith gyfreithiol.

Safiad diddorol yw hwnnw, yn enwedig pan ystyrir y nad oes unrhyw Cymraeg ar wefan Craigy bach.

Ond wy'n gweld y nad yw ei wefan yn gweithio heddiw. Efallai mae'n rhy brysur yn gwisgo fel panda.

O ie, mae gan Gymru mynyddoedd

Rachel at Pen y FanMae pobl yn wastad fy ngofyn am wahaniaethau rhwng Prydain ag Unol Daleithiau. Teimlaf yn ddrwg y nad allaf peintio darlun godidog o Brydain Yr Unigryw -- gallaf synhwyro bod hyn yn beth maent eisiau. Mewn gwirionedd, gall bod yn anodd i'w weld y gwahaniaeth.

Er enghraifft, am bwy yw'r sarhad hwn? "They are overeating consumerists whose idea of cultral travel is a trip to Disneyworld."

Ond un gwahaniaeth eglur yw agwedd pobl tua'r amgylchedd. Darllenais ddoe fod mewn pôl piniwn o 15 gwledydd, mae gan bobl Unol Daleithiau y diddordeb lleiaf dros yr amgylchedd. Dim ond un Americanwr allan o bump yw'n pryderu am climate change, yn ôl y BBC.

Siŵr, gall Prydain gwneud mwy, ond wy'n hapus i fyw yn gwlad sy'n ceisio, o leiaf. Ac yr wyf eisiau bod yn rhan o hynny. Felly teimlaf yn euog i gyfaddef fy mod yn mor hapus bod car gan Rachel a fi nawr.

Aeth briodferch ifanc a fi i Bannau Brycheiniog ddoe i gerdded i fyny Corn Du a Pen y Fan. O'r diwedd. Nid allwn credu y cymrodd bum mis inni mynd yno.

View from Pen y FanYr oeddent yn hardd, wrth gwrs. As good as adververtised.

Pan oeddem arfer byw yn Califfornia yr oedd Rachel yn mor hoff o fynd am dro yn y mynyddoedd. Yr oedd yr eisiau am fynyddoedd ei hunig cwyn am fywyd ym Minnesota. Felly yr oeddwn yn hapus i gael cyfle i fynd allan ac yn gweld mwy o Gymru nag hynny sy'n i mewn y cyrhaeddiad Arriva Trains Wales.

Mae Cymru i gyd yn teimlo tipyn agosach nawr. Cyn fuan â gallem ffeindio arian wy'n gobeithio y byddwn ni'n fforio mwy o'r ardal. Ac efallai bydd hyn yn helpu fi gyda fy agwedd. Er mae Caerdydd yn 5,000 milltir i ffordd o gartref (neu, y lleoedd yr oeddwn arfer yn galw "cartref"), gallaf teimlo cabin fever ychydig.

Tuesday, 19 December 2006

Y tymor cyntaf

Diweddodd fy nhymor cyntaf dydd Iau. Wel, mwy neu lai; mae gennyf rhai traethodau i gwblhau. Ond na chaf ddarlith arall tan diwedd mis Ionawr. Felly, efallai nawr yw amser da i edrych yn ôl ar yr 11 wythnos gyntaf o fy mhrofiad Prifysgol Caerdydd.

Y crynodeb yw hon: yr oedd y profiad yn arswydus.

Daeth y broblem gyntaf yn yr wythnos gyntaf, pan sylweddolais yr oeddwn yn hollol mewn dros fy mhen. Y polisi Ysgol y Gymraeg yw rhoi myfyrwyr hŷn yn y grŵp iaith gyntaf oherwydd dylai hynny'n cynnig mwy o gyfleon inni i'w defnyddio ein Cymraeg. Yr oeddwn yn nerfus am hyn o'r cychwyn, ond cyfaddefaf y bu fy ego eisiau bod yn rhan o'r grŵp hwn. Cefais freuddwydion naïf o fod yn myfyriwr gorau yn fy nghwrs, fel rhyw fath o stori "dumb-boy-does-good."

Yr oeddwn yn siŵr y gallwn gweithio'n fwy galed nag y myfyrwyr eraill ac yn gorchuddio'r ffaith y nad oedd fy Nghymraeg mor gryf â byddwn wedi hoffi. Ond yr oedd mwy "unknown unknowns" nag yr oeddwn yn disgwyl.

Dwedodd Donald Rumsfeld unwaith: "As we know, there are known knowns; there are things we know we know. We also know there are known unknowns; that is to say we know there are some things we do not know. But there are also unknown unknowns -- the ones we don't know we don't know."

Mae pobl yn hoffi gwawdio Rummy am ddweud hyn, ac efallai na swnia'n rhy ddeallus, ond wy'n meddwl mae'n eithaf sylwgar. Ffeindiais yn gyflym yr oedd llawer mwy o bethau y nad wybûm am Gymru/Gymry/Gymraeg na sylweddolais. Ac erbyn diwedd yr wythnos gyntaf yr oeddwn yn teimlo mor ddigalon y bûm eisiau rhoi'r gorau i bopeth.

Darganfûm yr oedd safon fy Nghymraeg yn eithaf, eithaf wan a nad wybûm dim byd am Gymraeg ffurfiol. Hefyd, yr oedd yn anodd i ddeall acennau rhai fy narlithwyr a cyd-fyfyrwyr. Teimlodd rhai darlithoedd fel siarad â Ray am awr, yn yr ystyr yr amgyffredais dim. Ond gyda Ray gallaf eistedd yn dawel ac yn gwenu, yn darlith yr oeddwn yn awyddus i ddeall -- yr oedd angen enfawr arnaf i ddeall.

Aeth fy hyder-hunan i gyd. Yr oeddwn yn mor ansicr am safon fy Nghymraeg y nad allwn dweud un brawddeg heb atal dweud. Yr wyf yn gwybod fy mod yn betsi* am gyfaddef hyn, ond yn yr wythnosau cyntaf byddwn mynd i'r tŷ bach i grio rhwng darlithoedd, yr oedd pethau mor wael.

Caeais fy hun i mewn fy hun, a tyfais ofn o siarad yn Nghymraeg arnaf. Teimlais yn chwerw tua'r iaith. Yr oedd Cymraeg yn tasg i fi, a nid rhywbeth yr oeddwn eisiau ei wneud -- stopiais mynd at Mochyn Du, blogiais llai yn Nghymraeg, na wnaethum bostiau fideo, na wrandais ar y radio, na ddarllenais fwy nag oedd rhaid, a na welais fy ffrindiau. Gwneuthum dim byd ond ceisio dal ymlaen gyda fy ngwaith prifysgol, ac teimlo fel shit.

Teimlais (ac wy'n teimlo nawr) fel jôc ddrwg, a fel gwnaeth rhywun -- y brifysgol, fi, pwy a ŵyr -- camgymeriad yn fy nerbyn ar y cwrs. Yr oeddwn (ac yr wyf) yn fwy digalon ers y dyddiau Ast Dwyn-Enaid Anfad o Gyn-Gariad. Daeth teimladau a meddyliau erchyll. Teimlais yn galon-doredig, yn wag, yn unig, ac yn dwp.

Euthum at y Student Support Centre ar gampws er mwyn cael prawf dyslecsia. Teimlais bopeth mor anodd yn fy nghwrs y meddyliais yr oedd problem go iawn gennyf -- gobeithiais yr oedd problem gennyf. Oherwydd petaswn dyslecsig gallwn ffeindio help. Petaswn dyslecsig, gallwn gwybod y nad yw deallusrwydd y broblem ond y ffordd fy mod yn dysgu. Petasai dim mwy nag phroblem broses o feddwl, gallwn wedi gweithio ar, ac wedi cyweirio'r broblem.

Ond nid ydw'n dyslecsig; wy'n araf. Wy'n fel Peugeot 106 yn ceisio tynnu carafán i fyny mynydd. Nid oes problem gyda sut mae'r car yn gweithio, y broblem yw nad yw'r car yn ddigon da. Dros angen am fotor mwy, wy'n angen IQ mwy.

Tra'r oedd hyn i gyd yn digwydd, oedd yr unigrwydd yn codi. Yr wyf yn nabod nawr yr un maint o bobl yn fy nghwrs â nabûm ar y dydd cyntaf, sef, dim. Nid oes un person yn fy nghwrs sy'n siarad â fi ac eithrio pan mae rhaid iddynt (ar gyfer prosiect grŵp neu rywbeth fel hynny). Treuliaf fy niwrnod yn distawrwydd hollol.

Wrth gwrs wy'n deall fy mod yn hen, ac o du allan Cymru, ac yn ymdrechu gyda fy Nghymraeg, ac yn y blaen ac yn y blaen, ond oedd yr unigrwydd yn fy lladd fi. O dro i dro, teimlaf fel nad ydw eisiau anadlu ym mhellach -- na theimlaf y cryfder.

Dwysaodd fy iselder. Yr oedd y pythefnos hyd at Diolchgarwch yr anoddaf. Cefais hiraeth am fy nheulu a fy ffrindiau yn ôl ym Minnesota a Texas, teimlais ddieithriad gan fy nghwrs, a teimlodd y gwaith prifysgol fel gormod.

Ar noson Diolchgarwch cefais fy atgoffa bod ffrindiau gennyf tu allan y byd prifysgol. Wir, tu allan o brifysgol wy wedi cyfarfod pobl newydd dros yr wythnosau diwethaf. Felly, petawn mynd y tair mlynedd prifysgol i gyd heb wneud un ffrind yn fy nghwrs, na fyddai bethau mor ddrwg ag ymddangosent.

Ond yr oedd cymaint o waith i'w wneud erbyn hyn y nad allwn mynd allan i fwynhau y cwmni fy ffrindiau. Ac, wrth gwrs, mae'n anodd i'u atgoffa pan yr wyf mewn darlith ac yn teimlo'n twp ac yn unig. Felly parhaodd fy iselder.

Fel dwedais, yr unigrwydd yw'r peth anoddaf y daeth allan o'r tymor hwn. Mae'n gennyf o hyd. Petasit dod mewn un o fy narlithoedd, mwy na thebyg buasit yn weld fi'n eistedd ar fy mhen fy hun, o leiaf 10 troed o'r berson agosaf. Mae'n anodd i fi i ddisgrifio -- yn Nghymraeg neu'n Saesneg -- pa mor wag fy mod yn teimlo.

Dwedodd rhywun wrthyf ar ddydd Gwener fy mod yn colli tipyn fy "sparc" ers yr haf. Wy'n gwybod mai hon yw'n wir. Wy'n gwybod fy mod yn llai cyffrous y dyddiau hyn. Wy'n gwywo tipyn bach. Ac wy'n gweld gan fy stats y nad yw cymaint o bobl yn darllen y flog hon ag yr oedd rhai misoedd yn ôl.

Mae gŵyl chwe wythnos gennyf nawr. Gobeithiaf treulio fy ngwyliau yn ail-adeiladu fy hunan -- yn casglu fy meddyliau ac yn siglo i ffordd y teimladau digalon hyn. Yr wyf am fod yn meudwy am ddiwrnod neu dri, ac wedyn bydd pawb yn brysur gyda phethau Nadolig, ond ar ôl hwnnw gobeithiaf y bydd pobl eisiau mynd allan am beint ac yn dioddef siarad â fi.

Bwriadaf darllen ac ysgrifennu a gwrando ar y radio a gwneud popeth arall y gallaf meddwl amdano i wella fy Nghymraeg dros y chwe wythnos nesaf. Gobeithiaf y bydd hyn yn digon i helpu fi para'n fyw trwy'r tymor nesaf. Nad wn beth i wneud am yr unigrwydd, ei dderbyn efallai.

Yn fy nofel "The Way Forward," dweda un cymeriad: "You put livin' and dyin' in a fair race and livin' always comes out ahead." Yr wyf yn cytuno o hyd, ond weithiau mae'n anodd i'w weld.

*Os gellwch meddwl am air gwell i'w ddefnyddio yma, dwedwch wrthyf.

Saturday, 16 December 2006

Neges Nadolig

Mae'n amser hir ers gwneuthum post fideo. Dweud y gwir, nid yn Nghymraeg yw'r post fideo hwn, ond wy'n gobeithio y byddwch yn ei hoffi.

Tuesday, 5 December 2006

Newid calon

Efallai wyt yn cofio y nid ydw'n eithaf hoff o ddeisebau electronig. Er gwaethaf hynny, llofnodais un heddiw.

Gellir gweld fy enw ar y ddeiseb hon, rhwng Rebecca Wright ac Elin Dimmick (rhwng dwy ferched -- nid oes unrhyw le y ffafriwn).

Nid allaf ddweud yn glir pam wy'n cefnogi'r ddeiseb hon a nid deisebau eraill. Y ffaith ei bod ar wefan No. 10 yn rhoi tipyn o gredadwyaeth i fi; ond nid ydw'n mor naïf i feddwl y ni ddefnyddia No. 10 gimmicks.

Rheswm arall: wy'n gwybod fy mod yn gallu llofnodi'r ddeiseb hon -- mae'r ffurflen yn dweud bod angen arnaf bod "British resident" -- ydw.

Ac hefyd llofnodais hi oherwydd wy'n teimlo fel wy'n deall y cysyniad. Nid yw'r syniad o wyliau'n rhy gymhleth. Gwyliau = cwrw = daionus. Hafaliad syml.

Felly, dyna ni. I've caved in. Ni fyddaf yn ceisio dy argyhoeddi gwneud yr un peth, ond dyma'r linc eto.

Her newydd

Mae swydd gan y briodferch ifanc. Nid swydd Starbucks arall yw hon -- swydd go iawn fel dietegydd. O'r diwedd.

Bydd Rachel yn gweithio gyda phlant gordew yn Glynebwy (Ebbw Vale). Ie, classy, wy'n gwybod. Bydd ganddi straeon diddorol iawn, wy'n siŵr.

Sut bynnag, swydd yw hon ac ydym yn hapus. Ond mae'n creu her hollol newydd. Nawr, mae rhaid inni ffeindio car. Ni wyddom lot am brynu ceir ym Mhrydain ac nid oes gennym lawer o arian chwaith, ond rhaid inni ffeindio rhywbeth yn fuan.

Hoffwn brynu car Ffrengig dim ond ar gyfer cythruddo mam Rachel, sy'n gor-Americanaidd, ond gwelwn.

Monday, 4 December 2006

Hardwired

Yr oeddwn yn gwneud tipyn o adolygu heno ac yn gwrando ar ddarn o gerddoriaeth pan sylweddolais rywbeth. Yr oedd y gân yn offerynnol (instrumental) ond yr oeddwn yn canu ymlaen gyda'r gân mewn synau Saesneg.

Yr oeddwn yn ceisio canolbwyntio ar Gymraeg ond yr oedd fy ymennydd yn creu synau Saesneg ar gyfer cân heb geiriau.

Seriously. What the fuck am I doing here?