Conas atá tú?

Rydw i wedi dychwelyd i'r byd prifysgol erbyn hyn. Felly mae'n gwneud synnwyr i fi ddefnyddio Gwyddeleg er mwyn nodi'r dyddiad, oherwydd rydw i'n ei dysgu rŵan.

Dweud gwir, y dosbarth hwn yw'r un fy mod i'n edrych ymlaen ato y mwyaf. Mae'n neis dim cael y pwys o orfod deall Cymraeg ar safon uchel. Er, petawn i eisiau dim byd mwy nag hynny, dylwn i wedi dewis dosbarth arall -- nid yw Gwyddeleg yn iaith symlaf yn y byd.

Ond edrychaf ymlaen at y dosbarth os nid yn unig am y rheswm fy mod i'n nabod rhywun yn y dosbarth yn barod. Mae'n gysur oherwydd rydw i wedi darganfod tros y flwyddyn ddiwethaf ei fod yn anodd i fi ddatblygu ffrindiau.

Arnaf i yw'r bai am hynny, cymaint ag yw fe ar unrhyw un. Canolbwyntiaf gymaint ar nid bod yn niwsans y ciliaf rhag sefyllfa yn rhy gyflym. Felly byddai'n anodd i rywun siarad â fi petaent nhw eisiau.

Yn y ffilm "Tao of Steve*" esbonia'r prif gymeriad, Dex, ei athroniaeth ar sut i ennill merched:
1) Dilëwch eich awyddau.
2) Gwnewch rywbeth campus yn ei phresenoldeb; a thrwy hynny, y byddech chi'n profi eich haeddiant rhywiol.
3) Enciliwch. "For as Heidegger says: 'We pursue that which retreats from us.'"

Neu, fel medda gymeriad arall: "Be desireless; be excellent; be gone."

Er mae'r cyrchnod yn wahanol, gellir defnyddio'r yr un cyngor i ennill ffrindiau. Ond rydw i'n methu dilyn yr oll athroniaeth. Fel pethau mae, rydw i'n rhy dda ar fod yn "gone" -- ni rhof bobl gyfle darganfod ai ydw i'n "excellent" neu ddim. Mae gennyf ofn y diflasa bobl o'm cwmni. Felly byddaf yn berson cyntaf allan o'r ystafell dosbarth. Saethaf lawr y neuadd, gyda fy iPod yn chwarae yn uchel -- yn drymio allan fy nheimladau pryder cymdeithasol.

Rydw i'n gweithio ar gywiro fy ymddygiad ond mae'n anodd. Yn y cyfamser, bydd Gwyddeleg fy hoff ddosbarth.

*Os nad ydych chi wedi gweld y ffilm hon, mae rhaid i chi. Un o'm hoff ffilmiau yw hi.